Γιν & Γιανγκ: η αρχή της πόλωσης στο φενγκ σούι

Το Γιν και το Γιανγκ δεν είναι αντίθετα — είναι πολικές συμπληρωματικότητες. Δεν υπάρχει το ένα χωρίς το άλλο, και κανένα δεν είναι «θετικό» ή «αρνητικό» από μόνο του. Είναι ο τρόπος με τον οποίο η αρχέγονη ενέργεια διαφοροποιείται σε αντιθέσεις: σκοτάδι και φως, κρύο και ζέστη, ακινησία και κίνηση, μέσα και έξω.

Στον χώρο

Ένα δωμάτιο είναι Γιανγκ όταν φωτίζεται έντονα, ηχεί, κινείται, χρησιμοποιείται. Είναι Γιν όταν είναι ήσυχο, χαμηλόφωτο, ακίνητο. Το σαλόνι, το γραφείο και η κουζίνα είναι Γιανγκ χώροι. Το υπνοδωμάτιο, ο διάδρομος και ο χώρος διαλογισμού είναι Γιν.

Όταν ένας Γιν χώρος γίνεται υπερβολικά Γιανγκ — θόρυβος, φως, οθόνες στο κρεβάτι — η ισορροπία σπάει και ο ύπνος δυσκολεύει. Το αντίστροφο, ένα γραφείο πολύ Γιν οδηγεί σε νωθρότητα.

Στον χρόνο

Η μέρα είναι Γιανγκ, η νύχτα Γιν. Το καλοκαίρι είναι Γιανγκ, ο χειμώνας Γιν. Το ηλιακό έτος φενγκ σούι δομείται γύρω από αυτές τις αναλογίες — γι' αυτό το Li Chun (αρχή της Άνοιξης, γύρω στις 4 Φεβρουαρίου) σηματοδοτεί την επιστροφή του Γιανγκ.

Όπου υπάρχει υπερβολικό Γιανγκ, ζητείται Γιν. Όπου υπερβολικό Γιν, ζητείται Γιανγκ.

Στις σχέσεις

Στα ζευγάρια, στις φιλίες, στις συνεργασίες, η δυναμική Γιν–Γιανγκ είναι η βάση της λειτουργικότητας. Δύο εξίσου εκρηκτικές προσωπικότητες (Γιανγκ–Γιανγκ) θα συγκρουστούν· δύο εξίσου εσωστρεφείς (Γιν–Γιν) θα στασιμοποιηθούν. Η συμπληρωματικότητα δεν είναι αδυναμία — είναι η ίδια η σταθερότητα του δεσμού.